W tańcu... - Julia KP
zamieszczono: 2010-12-02 Julia KP
|
| "Lubię, kiedy kobieta omdlewa w objęciu, kiedy w lubieżnym zwisa przez ramię przegięciu, gdy jej oczy zachodzą mgłą, twarz cała blednie..." Pisał Kazimierz Przerwa-Tetmajer; przypuszczam, że nie obserwował nigdy wnikliwie kobiety tańczącej... Taniec, rytm jego siła ekspresji w malarstwie Renaty Domagalskiej zbudowane zostały  za pomocą energicznych powtórzeń - jest ona bacznym obserwatorem tanecznej sceny. Zaangażowanie emocji, widoczne jest w każdej malarskiej wizji artystki. Śmiało operuje warsztatem malarskim, odważnie nadając tony, tworzy "sobą". Improwizacja ruchu, wyzwala wewnętrzny potencjał malowanych przez nią kobiet. Sposób pokazania ciała w ruchu jest nie krępujący, wolny od uprzedzeń. Liczne szkice łączone z wyrazistym impastem świadczą o biegłości i energii twórczej. To żywiołowa struktura, zatrzymująca ruch i czas. Renata maluje ułamek chwili w jednym kadrze nie tracąc kreacji dynamicznej. Bohaterki tych rytmicznych uniesień z całym wdziękiem ukazują swoją duszę, co w połączeniu karminu, rozbielonego cynobru oraz ugru, tworzy sytuację nietuzinkową. Wywołany obraz ma charakter ulotnego zjawiska, jedynym realnym instrumentem jest  wygięte ciało otoczone falbanami, które migoczą drapowane światłem. Gesty rąk i nóg, rytuał samodzielnej ekspresji ciała portretowanych Pań. Stan radości, podniecenia, zachwycenia i uniesienia, czy spełnienia w ruchu. Akt ten ukazuje marzenia jest spektaklem ruchowym, przy całej wirtuozerii uzewnętrznia najbardziej prymitywne formy jak: przytup czy klask w dłonie. Jednorazowa, spontaniczna akcja ciała to jego język, bardzo indywidualny.Chwila, moment dla tańca przemija, sposób odnotowania równie interesujący pozwala na przedłużenie tego procesu. Żywioł, ruch kontra ekspresja malarki. Stawiam równoważne pytanie: Czym jest taniec oraz czym jest sztuka Renaty? Dwa tematy, dwie różne sytuacje początkowe silnie działają na siebie w efekcie zmuszają widza do głębszej konfrontacji myśli i odczuć. Wiele w tym magii i wrażliwości, właśnie dlatego tematowi tańca ulegali najznakomitsi artyści. Zmysły rozerotyzowane przenikające się z skontrowanym układem kompozycyjnym w zamyśle artystki, pozostawiają pewien smaczek: angażują ciało tancerki, duszę malarki i umysł widza. |
| Powrót do listy |
bedyka.pl 2007 - 2010, wszelkie prawa zastrzeżone
cms projekt graficzny: ibisal.com
cms projekt graficzny: ibisal.com