Zapomniane formy zachowane w sztuce ludowej są inspiracją podjętych działań twórczych. Tradycja malowania na szkle dla kultury polskiej to przede wszystkim dokonania artystyczne XIX Podhalan. Jest to fenomen artystyczny na skalę światową. To interpretacje nie tylko powiązane z tzw.; „Świętym miejscem” w izbie, jej wystrojem ale uszanowaniem zależności od przyrody, wierzeń i zabiegów magicznych przenikających liturgię chrześcijańską. Bajdy i legendy o gusłach, sceny rodzajowe, figury świętych symbolizowały siły kreacyjne i miały pomagać człowiekowi.
Trwałość zasad estetycznych wynikała z uszanowania surowca, narzędzia i techniki wykonania. Szacunek do funkcji przedmiotu wzbogaconego o wzór czy ornament wzmacniają jego trwałość i wartość. Proponowany warsztat oparty jest na podstawowych wartościach takich jak symetria, harmonia, proporcje. Zasady wykonywania ornamentu spotykamy w hafcie, snycerce, rękodziele.
Materiały użyte do wykonania ćwiczenia to tafle szklane, szyby, przedmioty użytkowe: talerze, butelki, dzbanki.
Farby przeznaczone do szkła transparentne, kryjące, lakiery, werniksy, konturówki. Powierzchnię szklaną odtłuszczamy przed naniesieniem wzoru i w zależności od wybranej techniki pracy przystępujemy do realizacji. Tafla szyby pozwala na aplikacje zewnętrzne i wewnętrze, dobór środka wyrazu nakazuje użyteczność. Rękodzieło posiada znakomitą cechę interpretacyjną twórcy a jest nią indywidualizm. Ta więź z dawną estetyką ludową to żywa twórczość przekazywana z pokolenia na pokolenie. Granica między ludowością a twórczością amatorską mocno się zaciera co nie oznacza braku form eksperymentowania i wytwarzania nowych stylów.
Kolejne etapy warsztatu to wypełnienie w zależności od metody farbą transparentną lub kryjącą zaaplikowanych konturówką linearnych odcinków. W przypadku stosowania farb przeźroczystych można uzyskać efekty przypominające pracę akwarelową, natomiast tempera, jej kompozycja musi zostać precyzyjnie przemyślana. W przypadku stosowania farb ceramicznych należy wypalić naczynie lub pracę po zastygnięciu emulsji.
Tematy warsztatu to inspiracje roślinne: motywy bodziszka, kaczeńca, śnieżycy, niezapominajki, maków polnych, chabrów, śnieżycy itp.
Warsztat można połączyć z zajęciami dotyczącymi dekorowania stołu, nakrywania go i ustawiania zastawy. Czyli stoliczku nakryj się …szkłem.
tekst i foto: Julia KP
Projekty motywów i wykonanie: Julia KP, Barbara Piotrowska
Polecane pozycje: Ginące piękno, Tadeusz Więckowski Wydawnictwo Spółdzielcze Warszawa 1987
Seria: Ocalić od zapomnienia, Tomasz Czerwiński, Sport i Turystyka MUZA SA, Warszawa 2009
|
|
